به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ کمتر از ۱۰ سال پیش، طرحهای جامع و تفصیلی شهر ابهر را طراحی کردند. مشخص نیست مشاور طراح واقعاً در شهر حضور داشته یا از طریق گوگل و از راه دور در تهران و در اتاق خود زیر کولر نشسته و این طرحها را طراحی کرده است! نتیجه این شد که مسئولان شهر ابهر اعلام کردند قبل از دوره پایانیمدت این طرحها باید اصلاح و به روزرسانی شود!
بیشتر بخوانید
این یعنی اتلاف بیتالمال يعنی معطل ساختن شهروندانی که نیاز به برخی مجوزهای ساخت و ساز در برخی مناطق دارند یعنی تلف وقت و زمان و در نهایت عقب افتادن شهر ابهر از روند رشد و توسعه و پیشرفت!
بگذریم از اینکه عاملان و مسببان این امر برخورد خواهد شد یا نه، مسئله این نوشتار عبرتگیری از چنین رخدادهایی در شهر ابهر است!
و سوال اصلی این نوشتار این است که مسئولان اوقاف استان با کدام ساز و کار و کلان نظرسنجی و کدام آمار و ارقام بدیننتیجه رسیدند که ورزشگاه قدیمی و استخر را تخریب کنند و بجای ساخت مجموعه ورزشی مدرن برای مردم شهر ابهر درمانگاه بسازند؟!
و آیا صرفاً درمانگاه تخصصی خواهد بود یا حاشیههای آن جنب خیابان اصلی فروشگاه و پاساژ خواهد شد هم فعلاً نمیدانیم.
تحقیقات، آمار و ارقام قابل اتکا و دقیق از سرانههای ورزشی و درمانی و فضای سبز و پارک در دست نیست تا با شاخصهای ملی و بینالمللی بسنجیم و ببینیم کدام سرانه کم یا زیاد است که آنها را در اولویت قرار دهیم؟!
آنچه فعلا قابل مشاهده است، بیمارستان امدادی در چهارراه معلم، ساختمان پزشکان متعدد در نزدیکی آن، بیمارستان تازهساز الغدیر که فضای کافی برای تجهیزات بیشتر دارد. بیمارستان شهید سلیمانی (امید) که نیاز به تجهیزات دارد. درمانگاههای کوچک دیگر همانند بیمارستان اعلایی سابق و نه به عنوان زیاد بودن که اتفاقاً به معنی کم بود امکانات در ابنیه بیمارستانهاست.
از طرفی با نگاهی به ورزشگاههای ابهر، امجدیه ۷۰ ساله که بیشتر خرابه است، ورزشگاه ۶۰ ساله وحدت که فعلاً تخریب شده و بنر زدند که قرار است درمانگاه شود. ورزشگاه ۵۰ ساله قلعهتپه که هم جانمایی غلطی دارد و هم فرسوده شده است. ورزشگاه ۴۰ ساله شهرک که چمنش سوخت و هنوز دیوار ندارد! ورزشگاه ۳۰ ساله میدان حر، ورزشگاه ۲۰ ساله، ۳هزار نفری بالای شناط، در حسرت تکمیل است. شهرداری هم یک استخر کوچک دارد که فعلاً بلاتکلیف است.
پس اوضاع سرانه ورزشی نیز طبق مشاهدات خوب نیست و البته آمار و سرانه پارکها نیز کاملاً واضح و مبرهن و صرفاً پارک پردیس است ولاغیر. همچنين اطلاع دقیقی از میزان افسردگی و استرس شهروندان نداریم که نیازمند شادابی و سرزندگی و تفریح باشند. هرچند جز باغات در حال خشک شدن اطراف، جایی برای تفریح نداریم!
با تمام این تفاسیر طرح توجیهی و تحقیقاتی پروژه ساخت درمانگاه بجای ورزشگاه چگونه توجیه کرده که مردم ابهر بجای ورزشگاه نیاز به درمانگاه دارند؟! این یک سوال جدی از مسئولان است و حتی انتقاد هم نیست! و نیاز داریم در یک جوابیه رسمی پاسخ دهند به افکار عمومی که چرا بجای ورزشگاه درمانگاه خواهند زد؟
واینکه صرفاً درمانگاه است یا پاساژ هم جنب گرانبهاترین چهارراه شهر یعنی چهارراه امام حسین (ع) احداث خواهند کرد؟!
نویسنده: بهزاد آهنگری، کارشناس مدیریت شهری
انتهای خبر/